DE IDEALIST DIE AL ZIJN DROMEN MEER DAN WAARMAAKT!

Door: Louis du Moulin & Alma Wezeman
Bijgewerkt tot: januari 2020 

ImageWaar moet een levensverhaal van Lee Towers mee beginnen? Die vraag is moeilijker beantwoord dan menigeen zal vermoeden. De Nederlandse zanger, die de afgelopen vier decennia telkens zijn persoonlijke en tal van nationale grenzen verlegde, heeft intussen zoveel mijlpalen achter zijn brede rug dat een volledige opsomming de ogen van de aandachtige lezer welhaast doet duizelen. Bij een lichtvoetige introductie destijds (1987) in de Verenigde Staten werd de problematiek met het schetsen van een compact doch helder portret van hem handig ondervangen door te stellen: Lee Towers is voor zijn landgenoten wat Broadway is voor amusement minnend Amerika!

Grootspraak die vergelijking? Zeker niet, want Lee Towers is absoluut een fenomeen, een persoonlijkheid die, zeker in die turbulente jaren tachtig, zijn weerga niet kende. In die carrièrefase heeft de ondernemende zanger annex showmaster bijna in zijn eentje Nederland rijp gemaakt voor zijn eigen 'Deltaplan' op het vlak van allurerijk amusement. De vaderlandse uitgaanscultuur kende weliswaar een aantal vaste waarden, maar daartoe behoorde zeker niet voldoende enthousiasme voor populaire muziek van eigen bodem waarmee de 'eigen' artiesten ook in staat waren om avondvullende concerten ‘in vol ornaat’ te vertolken.

Lee Towers is zonder twijfel degene geweest (alle collega’s uit het vak zullen het grif beamen) die op dat terrein pionierswerk heeft verricht. Door in den beginne, dwars tegen alle heersende stromingen, principes en goedbedoelde adviezen in, te doen wat hij wilde doen omdat hij er voor 100 procent in geloofde: uitpakken met spektakelshows waarop met recht het etiket Internationale klasse kan worden geplakt. Daartoe had Lee eerst vooraanstaande buitenlandse collega’s zorgvuldig bestudeerd met als voornaamste ontdekking dat wat 'zij' doen eigenlijk niet anders is dan wat 'wij' doen, met als enige verschil dat het grote publiek hier dacht dat 'groter' in Nederland niet zou kunnen.

GEWAAGDE 'VEROVERING' VAN DE DOELEN, VERVOLGENS VAN CARRE
Ervan overtuigd zijnde dat er veel mogelijk is, gaat Lee Towers aan de slag. Zijn eerste krachttoer vindt plaats in november 1980, uiteraard in zijn eigen thuishaven Rotterdam, waar zijn ster al geruime tijd rijzende is in het nachtclubcircuit na zijn lancering op televisie in 'De Vuist' van Willem Duys. Tot veler verbazing trekt Lee naar de meest prestigieuze muziektempel, de Doelen, welke binnen de kortste keren ook compleet is uitverkocht. De eerste gedenkwaardige avond Lee Towers (met onder meer als speciale gasten Mini & Maxi) is een feit. Hoe bijzonder dat wordt gevonden mag blijken uit de geweldige media-aandacht: tal voorpagina’s, het NOS Journaal, de bioscoopjournaals melden het allemaal. Duidelijk is dat zelfs de grootste cynicus zich tegenover dit succes gewonnen moet geven.

In één klap heeft Lee bewezen dat het een fabeltje is dat de Nederlander alleen voor grote internationale acts (zoals Charles Aznavour, Shirley Bassey of Diana Ross) naar de concertzaal zou willen stappen. Vanaf dit moment heeft de als Leen Huijzer geboren zanger op dat eerste fundament bekwaam verder gebouwd, daarbij maximaal gebruik makend van de telkens weer positieve pers.

ImageVoor zijn volgende prestigeconcert trekt Lee het jaar daarop naar het magische, maar ook schier onneembare, Amsterdamse amusementspaleis Koninklijk Theater Carré. De nieuwsgierigheid naar de Rotterdamse durfal blijkt in de hoofdstad zo groot dat alle kaarten nog sneller worden verkocht dan eerder voor de Doelen. Ook deze topprestatie blijft niet onopgemerkt. Wederom is de landelijke pers volop van de partij en meer dan lovend, want hier staat een volksjongen uit de Maasstad die het toch maar even flikt om 'Tout Amsterdam' in vervoering te brengen!

Meteen is de bodem gelegd voor nog een stoutmoediger plan: de vervulling van Lee’s grote wens om een theatertournee door Nederland te ondernemen. 'Lee Towers in Concert' wordt in 1982 de codenaam voor een concertreis langs zo’n dertig theaters in het land plus Antwerpen. Met het orkest van Freddy Golden (inclusief achtergrondkoor) en het ballet van Penney de Jager wordt overal een perfecte show met alles erop en eraan gepresenteerd, de show wordt alleen maar bejubeld. Daar moet een vervolg op komen en dat komt er het volgende jaar ook met 'An evening with Lee Towers', totaal anders dan 'In Concert', maar met minstens zoveel 'toeters en bellen' evenzeer van on-Nederlandse allure.

Uit de enorme bijval trekt Lee terecht de conclusie dat Jan Publiek de strekking van zijn avontuurlijke missie heeft begrepen: laten zien dat in een klein land als het onze net zoveel kan als waar Las Vegas en Broadway sinds jaar en dag hun faam aan ontlenen. “Mijn geheim is wellicht”, heeft Lee Towers wel eens geroepen, “dat ik dichtbij de mensen sta”. Deze uitspraak geeft aan dat hij doorgaans heel goed aanvoelt waar men in den lande behoefte aan heeft en dat is dus zeker het hoogwaardige entertainment waarmee Towers durft uit te pakken en waarvoor menigeen graag bereid is meer te betalen dan voor middelmatigheid.

AHOY' ALS 'LOGISCHE NIEUWE UITDAGING’, ALTHANS VOOR LEE TOWERS
ImageHierna is zijn overstap naar het nog grotere Ahoy' in 1984 eigenlijk niet meer dan logisch, temeer daar Towers in het Rotterdamse sportpaleis al een flinke reputatie heeft opgebouwd als vaste speciale gast op de Zesdaagse van Rotterdam, waar hij samen met The Bobby Setter Band elk jaar minimaal één avond het bepaald niet gemakkelijke wielerpubliek naar euforische hoogten loodst.
In Ahoy' kan Lee nog veel meer zijn ideeën tot uitvoering brengen vanwege de geweldige grootschaligheid. Het decor hoeft, zoals bij de tournees wel het geval was, niet meer gebaseerd te zijn op de afmetingen van het kleinste theater. Integendeel, de mogelijkheden zijn grenzeloos en daar maakt hij naar hartelust gebruik van, min of meer zoals Zesdaagse baas (en superfan) Peter Post heeft voorspeld. Dat Lee niet bang hoeft te zijn voor onvoldoende belangstelling is ook duidelijk, getuige de uitverkochte 'vierdaagse' die hij in de Doelen net op zijn conto heeft bijgeschreven.Towers wil dus treden in de voetsporen van Amerikaanse showbizzvedetten als Diana Ross en Lionel Richie en kiest daarom voor grof geschut. Naast een ongekend feestelijke aankleding van Ahoy' betekent dat het inhuren van het 70-koppige London Symphony Orchestra, dat onder leiding komt van zijn meesterarrangeur Jerry van Rooyen, plus de allerbeste specialisten op het gebied van licht en geluid.

Met 'Gala of the Year' als gewaagde titel moet de vlag ook de lading dekken, meent Lee. Deze eerste klap moet en zal zeker een daalder waard zijn, is voor hem de inzet, vandaar ook de indrukwekkende nieuwe snufjes (uit Las Vegas) als de computergestuurde Vari-Lights, een lasertunnel en de introductie van vuurwerk als showelement.Muzikale surprise, na de enthousiasmerende openingswoorden van Mies Bouwman, is onder andere Julia Loko, die ook deel uitmaakt van het geregeld ingezette zangkoor. Voor het wervelende danswerk tekent ook nu weer het ballet van Penney de Jager. Met 'Nog nooit vertoond' kan Lee Towers’ totaalpakket worden aangeprezen en het publiek begrijpt hem helemaal, want in plaats van een enkele avond worden het direct twee Gala’s wat, gezien het forse kostenplaatje, de ondernemende zanger niet slecht uitkomt. Over de financiële consequenties van dit ongekende avontuur gesproken: modekoning Theo Sijthoff, andere kledingverkopers en het kappersgilde zijn maar wat blij met dit chique gebeuren, hun omzetten schieten omhoog. De horeca in de regio kent eveneens een paar veel drukkere oktoberavonden.Behalve dat de 'Gala’s of the Year' zullen uitgroeien tot een eigen traditie, zet Lee Towers er ook een trend mee. Na hem zal al snel Anita Meyer (in 1985 zijn speciale gaste) en vervolgens talloze andere Nederlandse collega’s de stap naar Ahoy durven nemen.Te midden van alle lofzangen beseft Lee zelf wel dat dergelijke peperdure producties nooit rendabel kunnen zijn, althans niet kunnen worden bekostigd uit de kaartverkoop. Op de Zesdaagse heeft hij gezien hoe het bedrijfsleven hunkerde naar klasserijk entertainment en dat het er best geld voor wil vrijmaken, om zo met personeel en relaties heerlijke avondjes te beleven.

Inspelend op die behoefte ontwikkelt Towers samen met Jan Leupe van Ahoy' de zogeheten sponsorpakketten, waaraan supertickets zijn gekoppeld. De zo gegenereerde extra inkomsten, een werkwijze die eveneens gauw navolging zal vinden, zullen telkens weer een belangrijke pijler vormen bij de financiële onderbouwing van al Lee Towers zijn stuntwerk.Laat Towers in 1985 het sportpaleis al vier keer vollopen, in 1986 volgen er zes uitverkochte avonden (met Doby Gray en Danny de Munk), waarna in 1987 (met Labi Sifre en Sandra Reemer) en 1988 (met Madeline Bell en Wim Koopmans) Ahoy' liefst achtmaal wordt bespeeld. In verband met een theatertournee slaat Lee in 1989 een jaartje over, maar hij is in 1990 weer op zijn favoriete speelplaats, deze keer zes avonden met Anita Meyer als Gala-partner en Gerard Joling als speciale gast.In 1991 wordt vervolgens de editie met Timeless en de ‘nieuwe Pavarotti’ Jorge Castro tot driemaal toe gepresenteerd. Daarop volgen nog eens vier Gala’s in 1993 (met Sandra Reemer en Jan Vayne) en even zovele avonden in 1995 onder de noemer 'Jubilee' (in het kader van Towers twintig jaar in het vak, met andermaal Anita Meyer, Arno Kolenbrander en Maurice Kroon). De teller komt zodoende op 45 eigen spektakelshows in Ahoy', een absoluut record, voor Lee tevens het sein om zich niet meer bijna jaarlijks te focussen op superproducties aldaar. In ander verband zal het sportpaleis een voorname plaats blijven innemen in zijn agenda.Dat Lee Towers intussen ook op andere fronten zijn dromen heeft waargemaakt komt naar voren in de imponerende platencatalogus die achter zijn naam schuilt en die naast publieksbonussen in de vorm van gouden en platina exemplaren een hele rits andere prijzen hebben opgeleverd, waaronder meerdere Edisons en de TROS Productieprijs. Verder is hem als artiest menige onderscheiding ten deel gevallen, zoals het Gouden Hart van Rotterdam, de verkiezing tot Entertainer of The Year en Meest betrouwbare artiest van de afgelopen tien jaar. In verband met de lengte staat het volledige scorebord niet in dit portret vermeld. Eén ereprijs moet er evenwel apart worden uitgelicht: de Graceland Award die Lee in 1995 krijgt namens de erven van Elvis Presley, waardoor hij zich als enige Europese artiest 'One of the Kingsmen' mag noemen, iets waar Towers tot zijn laatste ademstoot ongelooflijk trots op zal zijn.

SOCIALE BETROKKENHEID AAN ALLERLEI FRONTEN
Ooit onderhoudsmonteur van beroep en aanvankelijk gemakshalve bestempeld als 'de Sinatra van Nederland' is gaandeweg elke landgenoot ervan doordrongen bij Lee Towers te maken te hebben met een zeer bijzondere persoonlijkheid, die zijn overduidelijke Amerikaanse invloeden altijd op interessante wijze naar zijn eigen hand zet.

Waar hij zich in de tweede helft van de jaren negentig minder zingend laat gelden, daar manifesteert Lee zich meer als sociaal betrokken medeburger. Goede doelen hebben een opperbeste aan hem, want Towers staat als het even kan klaar om hun verzoeken om te zetten in hulpacties. Waren zijn duet met Bart de Graaff (‘Ik Wou Dat Ik Voor Een Keer In Mijn Leven Een Tovenaar Kon Zijn’) en het kerstalbum (‘When A Child Is Born’) incidentele 'steunbetuigingen' (ten bate van Unicef), van structurele aard is zijn rol als goodwill ambassadeur van de Dr. Daniel den Hoed Kliniek en het Sophia Kinderziekenhuis.

ImageZou deze man ook nog een privéleven kunnen hebben? Wel degelijk! Lee heeft tussen alle showbizzbedrijven altijd kans gezien een zeer zorgzame echtgenoot en vader te blijven voor zijn Laura en hun vier kinderen, die hen in de loop der jaren elf kleinkinderen en drie achterkleinkinderen zullen bezorgen. Op het persoonlijk vlak is het niet altijd even leuk geweest. Met name 1997 blijkt een rampjaar, waarin de familie Huijzer vele dierbaren verliezen. Onder hen bevinden zich Leens jongste broer Krijn, zijn schoondochter Jeanine en haar vader, twee muziekvrienden uit het orkest First Showband, zijn arrangeur Herman Schoonderwalt en zijn advocaat Reinier de Jonge.

50 KEER 'GALA OF THE YEAR', 40 JAAR ROTTERDAMSE GLORIE MET 'HARBOUR LIGHTS'
In 1998 kan Towers gelukkig weer de zinnen verzetten als hij ingaat op de uitnodiging van Frans Bauer om hem te adviseren voor zijn spektakels in Ahoy'. Als artistiek regisseur ziet Lee dat 'ons Frans' daar ook zijn mannetje staat, nog niet wetende dat deze hem nog eens als recordhouder zal evenaren. Zelf brengt Lee zijn totaal aantal avonden Ahoy' op 50 door te jubileren met het 'Gala of the Year 2000', waarbij de gastenlijst wordt gevuld door Karin Bloemen, Frans Bauer, René Froger, Anita Meyer en Jan Rietman. Burgemeester Ivo Opstelten verrast hem op de vijfde en laatste avond met een nieuw koninklijk lintje. Van Ridder in de Orde van Oranje Nassau wordt Lee bevorderd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Tevens wordt er een bronzen borstbeeld, gemaakt door Kees Verkade, aan Lee geschonken door de Vrienden van Leen. Dit borstbeeld heeft jarenlang in de ontvangsthal van Ahoy’ gestaan, maar doordat de bril een aantal keren door fans werd meegenomen, is het beeld naar de artiesteningang verplaatst.

Van deze speciale Gala reeks verschijnt in 2001 de complete registratie op 2dvd en 2cd. De dvd's bevatten tevens extra fragmenten van achter de schermen, interviews e.d. In totaal is er 5,5 uur beeldmateriaal te zien op deze 2 unieke dvd's en cd's, welke worden uitgebracht met de nieuwste technieken qua beeld en geluid (zoals Dolby Digital en DTS, in die dagen nog totaal onbekend bij het grote publiek). 

Het feit dat Rotterdam 40 jaar de grootste haven van de wereld heeft en Lee Towers inmiddels daarvan de muzikale ambassadeur is geworden, leidt eind 2002 tot opnieuw een bijzonder hoogstandje. Ditmaal is het net afgebouwde Nieuwe Luxor Theater op de Kop van Zuid de plaats van handeling. Voor tien avonden 'Harbour Lights' nodigt Lee Towers vooral Rotterdamse collega’s uit: naast Anita Meyer onder andere Gerard Cox, Loes Luca en Jules Deelder. De meest bijzondere gast is evenwel de voormalige Amerikaanse president Bill Clinton, die Lee op het podium complimenteert met zijn vertolking van Neil Diamond’s 'America'.

Nadat Lee Towers in 2005 met het nieuwe cd album 'My Favourites' nog eens vele fans een plezier heeft gedaan, werkt hij in 2008 voor het eerst mee aan een rondtrekkende theatershow waarin hij zelf niet de leiding heeft: 'Hollywood in Concert' met het Orkest van de Koninklijke Luchtmacht. Er is een aantal shows door het hele land, waarin Lee de eregast is, ook zijn er een drietal shows waar hij samen met Anita Meyer die eer deelt.

Eerder, in september 2006 is, ten gevolge van een slopende ziekte, overleden Bas Sonneveld. Hij is 31 jaar lang de geluidsman van Lee Towers geweest. Samen reisden ze al die jaren door Nederland. Ze zagen elkaar meer dan hun eigen vrouw, vertelde Lee wel eens gekscherend. Bas was als een broer voor Lee, zijn beste vriend.

Lee verbleef in de periode dat Bas stervende was zelf in het ziekenhuis. Hij was aan zijn knie geopereerd en kreeg daar bovenop een hardnekkig virus. De artsen gaven hem wel toestemming om de begrafenis van Bas bij te wonen, weliswaar met pijn en moeite op krukken. Op deze manier was het voor Lee toch mogelijk om afscheid te nemen van zijn bovenste beste maatje.

NOG EENMAAL AHOY, 'THE VOICE OF ROTTERDAM' ALS DOCUMENTAIRE
Op 1 november 2011 keert Lee Towers onder eigen vlag terug in Ahoy (inmiddels zonder apostrof) met de eenmalige supershow 'One Night Only' (nummer 51, opnieuw een record). Het sportpaleis zit tjokvol, de gastheer verkeert in topvorm en laat het publiek en passant kennismaken met zijn hele familie, onder wie zijn hoogbejaarde moeder.

Mr. Pieter van Vollenhoven heeft voor Lee nog een onderscheiding in petto: de Radio 5 Nostalgia Oeuvre Award. 'We want more' klinkt het nog lang na afloop, eigenlijk tot op de dag van vandaag. Even later brengt Lee het concert 'One Night Only' uit op dvd en tevens verschijnen er diverse cd-albums, waaronder 'The Jubilee Collection' (3 cd's in 1 album) en een kerstalbum met als titel 'Merry Christmas'.

In de loop van 2012 haalt Towers de banden weer aan met België, waar platenmaatschappij Universal zijn album 'Memories' dolgraag tot een verkoophit wil verheffen. Lee treedt op in meerdere televisieshows, wordt tijdens interviewdagen het hemd van het lijf gevraagd en merkt dat iedereen (inclusief collega Will Tura) enthousiast is over zijn gang zuidwaarts. Lee is dat jaar tevens voor het eerst te gast op het bekende Schlagerfestival.

2013 begint voor Lee Towers goed in de wetenschap dat hij zijn opwachting zal maken op het Internationale Film Festival Rotterdam. Daar gaat op 27 januari de 93 minuten durende documentaire in première, die Hans Heijnen in het afgelopen jaar van Lee heeft gemaakt. De titel laat zich raden: 'Lee Towers, The Voice of Rotterdam'. De documentaire is een groot succes, wint de derde prijs van het filmfestival en wordt in diverse bioscoopzalen in Nederland vertoond. De reacties van het publiek zijn telkens uiterst positief, men heeft de mens Leen achter de artiest Lee beter leren kennen via soms een lach, maar net zo goed door af en toe een traan. De pers is eveneens buitengewoon lovend over dit 'zeer menselijke' document.

In april 2013 staat Lee drie avonden in een uitverkocht Nieuwe Luxor Theater met zijn 'Sweet Memories’ show. Hij heeft te gast de groep L.A. The Voices, die voor het eerst optreedt zonder de afgezwaaide voorman Gordon. 'Sweet Memories' heet ook het album dat Towers even later op de markt brengt.

De documentaire 'Lee Towers, The Voice of Rotterdam' wordt in mei meerdere malen uitgezonden op Nederland 1 en wordt goed bekeken. Gevolg: zeer veel positieve reacties uit het hele land, wat hartverwarmend is voor Lee, zijn familie en de maker van de documentaire, Hans Heijnen. Bij de andere 'zendgemachtigde' RTV Rijnmond is de respons zo overweldigend dat wordt besloten de documentaire tijdens Kerstmis opnieuw uit te zenden.

2013 kent helaas niet alleen vreugde, maar ook verdriet voor Lee Towers. Hij verliest aan het eind van het jaar zijn grootste fan, zijn moeder. 95 jaar is zij geworden, een gezegende leeftijd.

VAN STUNTWERK OP BOEKENBAL TOT VOLKSFEEST MET FEYENOORD OP COOLSINGEL
Op 7 maart 2014 vindt het 79e Boekenbal plaats, traditiegetrouw de start van de Boekenweek. Dit jaar is het thema van het bal Buitenaards reizen. Lee zingt op deze avond 'Fly me to the moon' van Frank Sinatra en 'Space Oddity' van David Bowie. Towers is met 'Space Oddity' meteen de koning van het bal en in een mum van tijd tevens 'trending topic' op Twitter. Super enthousiast is iedereen en de mailbox van Lee loopt binnen de kortste keren over van de positieve reacties. Niemand had verwacht dat Lee dit zou doen, de combinatie Lee Towers-David Bowie is immers niet zo voor de hand liggend.

Lee heeft overigens vriend en vijand al eens eerder verrast door in 'De Wereld Draait Door' het nummer 'Honky Tonk Woman' van de Rolling Stones te zingen. Ook die onverwachte combinatie ging er in als koek.

In het winterseizoen 2014-2015 toert Lee samen met collega Anita Meyer langs diverse Holland Casino’s door het hele land. De mensen komen er massaal op af en het succes van dit feest der herkenning is enorm. Om het compleet te maken krijgen de bezoekers van deze optredens ook nog een speciale promotie-cd.

Op 23 maart 2015 viert Lee zijn 69-ste verjaardag in een afgeladen AFAS Circustheater in Scheveningen met een 'Birthday Party concert', dat vanuit de zaal wordt opgeluisterd door zijn hele familie en tal van vrienden en fans. Een jaar later is 70 natuurlijk een mooi rond getal, maar voor Lee geen aanleiding om opnieuw groots uit te pakken: de verjaardag wordt in familiekring gevierd.
In 2016 werkt Lee mee aan het tv-programma 'Ali B Op Volle Toeren', waarin hij de uitdaging aangaat, samen met rappersduo Stepherd & Skinto, om een nummer van elkaar te zingen. Hieruit ontstaat de song 'Brak Obama', waarmee Lee ver uit zijn comfortzone stapt en daar heel veel plezier aan beleeft.

In zijn eigen Rotterdam is Lee op zondag 19 juni de stergast bij 'Zwaai De Trap uit'. Het is de afsluiting van de publiekshappening die maandenlang via een reuzetrap (140 treden) tienduizenden bezoekers naar het dak van het Groot Handelsgebouw heeft gevoerd voor een rondgang. De stunt is bedacht door architectenbureau MVRDV in het kader van 75 jaar wederopbouw van de Maasstad.

De Toppers vieren eind 2016 hun 12½ jarig jubileum niet in de Arena in Amsterdam maar in Ahoy in Rotterdam met een 'Christmas Party of the Year' en wie kunnen ze dan beter voor een gastoptreden uitnodigen dan 'Mr. Ahoy' Lee Towers!


Op zijn verjaardag op 23 maart 2017 krijgt Lee Towers te horen dat hij dit jaar de Edison Oeuvre Award Nationaal in ontvangst mag nemen voor zijn gehele oeuvre. Deze uitreiking vindt plaats op 30 juni 2017 in het Nieuwe Luxor Theater te Rotterdam tijdens het Edison Jazz World Gala.

In april 2017 vindt de Marathon van Rotterdam plaats en Lee staat, volgens jarenlange traditie, bij de start in een hoogwerker om de lopers toe te zingen met zijn lijflied 'You’ll Never Walk Alone'. Meteen daarna gaat de 'monsterloop' van start. De Marathon zonder Lee die de lopers toezingt is bijna niet meer denkbaar, de lopers stellen het zeer op prijs dat Lee er ieder jaar weer bij is.
Tijdens de Koningsnacht in Ahoy (26 april) is Lee Towers wederom de finale-artiest; hij zingt uiteraard 'You’ll Never Walk Alone' en duizenden mensen zingen het met hem mee, zo luiden ze gezamenlijk de Koningsdag in.

In mei 2017 wordt Feyenoord voor het eerst sinds 18 jaar landskampioen en dit wordt uiteraard groots gevierd. Eerst lijkt het erop dat de Kuipbewoners op de verjaardag van Laura kampioen zullen worden, maar dat gebeurt helaas niet. Een week later is het dan toch eindelijk zover. Feyenoord is landskampioen en Lee mag samen met het elftal op het bordes aan de Coolsingel staan; hij vertolkt er uiteraard 'You’ll Never Walk Alone' en 'Mijn Feyenoord' voor wel zo'n tweehonderdduizend mensen. Het is een fantastisch feest dat nog jaren in de harten van elke Feyenoord fan gegrift zal staan.

EDISON OEUVRE AWARD, THE LEE TOWERS OM IN TE WONEN, BESTE ZANGERS 2018
Op 30 juni 2017 krijgt Lee Towers de Edison Oeuvre Award Nationaal uitgereikt door niemand minder dan burgemeester Aboutaleb. Deze bijzondere onderscheiding is een kroon op de imposante carrière van Lee, hij bracht niet minder dan 46 albums uit en stond 51x in een uitverkocht Ahoy.

De toekenning van de oeuvreprijs brengt hem op 13 oktober ook naar Paleis Noordeinde voor de zogeheten Uitblinkerslunch, waarvoor koning Willem-Alexander en koningin Máxima om het halfjaar een select gezelschap kampioenen en andere laureaten inviteren. Tot de andere genodigden behoren o.a. muziekproducer Hans van Hemert, presentatrice Eva Jinek en schaatser Kai Verbij.


Op 20 maart 2018 worden twee voormalige kantoortorens aan het Rotterdamse Marconiplein tot 'The Lee Towers' gedoopt. De kantoorruimtes worden de komende anderhalf jaar verbouwd tot 860 nieuwe appartementen.

Op deze locatie in Rotterdam-West werkten jarenlang honderden gemeenteambtenaren in de torens Europoint II en Europoint III. Na de verhuizing van de ambtenaren naar het gebouw 'De Rotterdam' op de Kop van Zuid kwamen de kantoren leeg te staan.


De zonder meer unieke naamgeving is te danken aan een grap van televisiepersoonlijkheid Arjen Lubach. In zijn programma 'Zondag met Lubach' riep hij gekscherend naar de Amerikanen: ,,Jullie hebben Trump Towers. Wij hebben Lee Towers!"

Voor projectontwikkelaars Lee Foolen en Tom Bakkers was dat het sein om met die kwinkslag serieus The Lee Towers te gaan ontwikkelen. 

Lubach zelf noemt de komst van The Lee Towers 'geweldig'. ,,Nu zorgen we niet alleen voor verdieping, maar ook voor verdiepingen. Ik feliciteer Lee en de Towers natuurlijk in het bijzonder."
Nu Lee Towers zijn naam aan de voormalige kantoortorens heeft laten verbinden blijft hij het project op de voet volgen. Mijn naam staat voor kwaliteit. Ik heb altijd topkwaliteit geleverd, bijvoorbeeld met mijn gala's. Laten we diezelfde kwaliteit ook aan de woontorens verbinden."

In mei 2018 wordt bekend gemaakt door Audique dat Lee Towers de eerste Nederlandse artiest zal zijn die met het nieuwste vlaggenschip van Ultimate Ears gaat werken, de Ultimate Ears Live. Acht onafhankelijk aangestuurde drivers, dus 8-weg, de allereerste in de wereld.

Op 8 juni 2018 reikt Lee Towers het eerste exemplaar van het album 'Voeten In De Maas' uit aan de maker er van, Simon Stokvis (alter ego van Sjoerd Pleijsier). De cd met vijftien 'Rotterdamse' nummers kent ook een ode aan Lee Towers! Van deze treffende hommage wordt eveneens een promotiesingle uitgebracht in een oplage van 35 stuks. (zie op You Tube een videoclip van het nummer 'Lee Towers' : https://www.youtube.com/watch?v=8_JvvhCP6yken).

In juni 2018 vinden op Ibiza de opnamen plaats van het elfde seizoen van het populaire tv- programma 'Beste Zangers', Lee is één van de gasten. Op eigen wijze vertolkt hij favoriete songs voor zijn collega's Trijntje Oosterhuis, Alain Clark, Glen Faria, Maria Fiselier, Davina Michelle, Tino Martin en gastheer Jan Smit. Zo zingt hij onder meer 'What About Us van P!nk voor Davina Michelle (Zie: https://youtu.be/7sQ0XV0T5Xk).

Omgekeerd zingen de collega’s op hun beurt voor Lee, zij vertolken niet alleen zijn hits maar ook zijn persoonlijke favorieten. Zo zingt Maria Fiselier 'Anak' voor Lee, een lied dat hij heel vaak heeft beluisterd, maar door de exotische taal inhoudelijk nooit goed heeft begrepen. Maria heeft het voor Lee vertaald en er een prachtige eigen versie van gemaakt. Trijntje Oosterhuis zingt voor Lee 'The First Time Ever I Saw Your Face', een nummer dat veel betekent voor Lee en Laura. Daarnaast vertolkt Alain Clark op ontroerende wijze het nummer 'Don’t Cry Daddy' voor Lee, ook dit nummer is voor Lee en Laura zeer speciaal.

De laatste aflevering staat in het teken van duetten en Lee zingt daarin een duet met zowel Alain Clark als met Davina Michelle. 'Beste Zangers' wordt op televisie in september en oktober 2018 uitgezonden en het programma blijkt wederom een groot succes. Alle songs uit 'Beste Zangers' zijn terug te vinden op Spotify en You Tube.

In de tweede helft van 2018 laat Lee Towers al zijn elpee-, cd- en singlehoezen opnieuw scannen en wordt een groot deel van de albums (op elpee en cd) digitaal beschikbaar op Spotify en You Tube. Ook verschijnen er meerdere digitale singles, waaronder 'You’ll Never Walk Alone', 'Sweet Caroline' en 'Hotel California'. Uiteindelijk zullen alle albums digitaal beschikbaar zijn.

Doordat het digitale gebeuren een steeds grotere plaats inneemt wordt in augustus 2018 besloten om naast de Facebook pagina Lee Towers Friends (@leetowersfriend), welke al een aantal jaren bestaat samen met een Lee Towers Friends YouTube kanaal, ook een Instagram en Twitter account onder dezelfde naam uit te brengen.

In september 2018 vinden opnamen plaats voor het televisieprogramma 'Recht van Spreken'. Lee wordt geïnterviewd door Elles de Bruin. Daarnaast komen aan het woord zijn oudste broer Ton, ex-voetballer Dirk Kuijt en drie fans van het eerste uur. Tevens zijn er beelden vanuit de studio, waar Lee een nieuw album aan het opnemen is en wordt er teruggeblikt op de aankondiging dat 'The Lee Towers' als woontorens in Rotterdam in de maak zijn. Op de bouwlocatie verzorgt Lee een optreden. Drie maanden later, op 7 januari 2019, volgt de uitzending.

Op 3 oktober 2018 is Lee te gast bij de Havenvereniging Rotterdam in het kader van de Haven College Tour. Mensen kunnen hem vragen stellen, hiervan wordt gretig gebruik gemaakt. Tussendoor treedt Lee op. De avond is een groot succes en is zeker voor herhaling vatbaar.

Tino Martin (eerder met Towers in 'Beste Zangers') geeft op 29 oktober een concert in het AFAS Circustheater in Scheveningen. Op verzoek van Tino verzorgt Lee daar een gastoptreden.

Op 7 december 2018 treedt Lee samen met kinderkoor Zang-Express op bij het ontsteken van de grote Kerstboom op de Coolsingel. Speciaal voor die gelegenheid wordt er een videoclip opgenomen van het nummer 'White Christmas' (zie: https://youtu.be/jTAkQ081Dmk).

Tevens brengt Lee het nummer K.E.R.S.T. in Rotterdam opnieuw uit in twee digitale versies, één versie samen met het kinderkoor en één samen met de Jody’s Singers.

Op 21 december 2018 vindt een groot Kerstconcert plaats in Ahoy Rotterdam. Lee treedt daar op samen met een aantal collega artiesten, onder wie Anita Meyer.

VRIENDEN VAN AMSTEL LIVE IN AHOY, EERBETOON AAN ELVIS, STERREN OP HET DOEK
Lee Towers - Vrienden van amstel Live 2019In januari 2019 reizen Lee en Laura voor het eerst sinds jaren niet af naar Curaçao voor hun 'winterverblijf' op hun geliefde eiland. Ze stellen deze vakantie ditmaal een maand uit, omdat Lee is uitgenodigd om deel te nemen aan de elfdelige concertreeks 'De Vrienden van Amstel Live in Ahoy Rotterdam' (21ste editie) in de tweede helft van januari.

Di-Rect zanger Marcel Veenendaal wil dolgraag 'You’ll Never Walk Alone' zingen samen met Lee en die heeft daar wel oren naar. Zo komt het dat Lee het concert afsluit met twee songs: 'My Way' en (vanzelfsprekend) 'You’ll Never Walk Alone in duet met Marcel. Bij opkomst van Towers, nog voordat hij één noot gezongen heeft, gaat het dak er al af, zo enthousiast reageert het publiek.

De collega-artiesten brengen als finale een prachtig eerbetoon aan Lee door gezamenlijk op te komen en 'You’ll Never Walk Alone' mee te zingen. Ze omhelzen Lee één voor één, het respect druipt ervan af, een kippenvelmoment voor iedereen! Voor Lee zelf is het fantastisch om weer in 'zijn' Ahoy te staan in zo’n grote show, het is elf avonden lang 'thuiskomen' voor hem. Zie voor een indruk van de uitstekende sfeer onder de artiesten in 'de kleinste kroeg van Nederland' op het plein voor Ahoy deze You Tube link: https://www.youtube.com/watch?v=oonTezdu8Hkflink

Met een opgeladen accu weer terug van zijn voorjaarsverblijf met Laura op Curaçao gaat Lee er al snel weer vol tegenaan. Uiteraard zorgt Towers voor de muzikale aftrap bij de Marathon van Rotterdam (7 april) en tekent hij voor de onverbiddelijke climax bij de Nacht van Oranje in Ahoy (26 april).

Een half etmaal later trotseert Towers in de tuin van Paleis Soestdijk heftige regenbuien en kille wind in het live-televisieprogramma 'MAX Koningsdag'.

16 augustus is het 42 jaar geleden dat Elvis Presley op 42-jarige leeftijd overleed. Het is voor Lee Towers hèt moment om zijn digitale cd, gewijd aan zijn grote (jeugd) idool, te lanceren. Zodoende ziet televisiekijkend Nederland Lee Towers The King of Rock 'n Roll eren in 'Zomer met Art' op RTL 4. Het album, getiteld 'My Tribute to the Legend', telt liefst 28 songs en mag worden bijgeschreven als Lee Towers zijn 47e CD.

Tal van interessante uitnodigingen blijven zich aandienen. Om er enkele te noemen: Lee Towers is op 13 oktober te gast in 'Spraakvermaak', als talkshow een fenomeen in het Brabantse Terheijden en wijde omgeving, waarna Leen vier dagen later alweer op zijn praatstoel zit in 'Tolksjoo' van Joop van der Hor en Roel Pot in Lisa's Kitchen Bar in Rotterdam-Zuid.

In het satirische televisieprogramma 'Even tot hier' van Niels van der Laan en Jeroen Woe baart Lee Towers op 19 oktober opzien met een zeer alternatieve uitvoering van zijn bekendste klassieker: 'You Never Walk On The Bollenvelden'. Het is een muzikale knipoog naar het ongepast betreden van de zorgvuldig gecultiveerde bloemperken op de Keukenhof door overenthousiaste buitenlandse toeristen.

Intussen heeft Leen geposeerd voor drie geschilderde portretten ten behoeve van het televisieprogramma 'Sterren op het Doek'. De uitzending op 22 oktober levert een geweldige stroom aan positieve reacties op. Veel kijkers (in totaal bijna een miljoen) zijn geraakt door de emotionele bekentenissen van Lee Towers over zijn harde jeugdjaren en zijn zoete dromen, die meevoelende interviewer Özcan Akyol hem ontlokt. 

13 november 2019 is het dan eindelijk zover! 'The Lee Towers' worden feestelijk ingewijd. De woontorens dragen overduidelijk de 'handtekeningen' van de naamgever met onder meer een fotocollage, een plaquette met biografie en een heuse 'Hollywoodster'.

Lee Towers zingt, na warme woorden van burgemeester Ahmed Aboutaleb, in het bijzijn van honderden relaties en bijna zijn gehele familie, het complex 'voor officieel geopend' onder begeleiding van de Marcel Fisser Band. ,,Het blijft heel apart, dit eerbetoon, een hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk,'' aldus een trotse Lee. [promo film]

Nauwelijks bekomen van alle drukte rond 'The Lee Towers' tekent Lee een paar dagen later in Enschede voor twee bijzondere gastoptredens met groot orkest en nog imposanter koor. Op het programma staat het diamanten jubileum van zijn eerste orkestleider: 'Freddy Golden, 60 jaar artiest'.

Bijna gelijktijdig (16 november) doet Lee Towers weer op televisie van zich spreken. In het programma 'Mindf*ck Caribbean' brengt de altijd verbazingwekkende 'gedachtenlezer' Victor Mids hem meerdere malen van zijn stuk, het meest nadrukkelijk door zijn kleindochter Zoë tevoorschijn te 'toveren' nadat opa Leen 'min of meer willekeurig' haar naam op een bordje had geschreven.

In IJsselstein wordt elk jaar met duizenden lampjes de 372 meter hoge zendmast (bekend als Lopik) getransformeerd tot 's werelds grootste kerstboom' . Aan Lee Towers de eer om op 7 december de verlichting te ontsteken, zoals hij eerder al mocht doen in 1993 en 2003. Speciaal voor de gelegenheid dicht hij er ook nog even op los. 

Lee Towers sluit op het podium op 27 december een veelbewogen 2019 af als 'special guest' van één van zijn langst dienende vakbroeders: in het Kurhaus te Scheveningen treedt hij op tijdens het intieme galaconcert van George Baker, die zijn 75-ste verjaardag en zijn gouden jubileum als zanger viert.

 
(c) Copyright Lee Towers Productions BV 1999-2020

Wij gebruiken cookies op onze web site. Sommigen zijn essentieel voor het correct functioneren van de site, terwijl anderen ons helpen om de site en gebruikerservaring te verbeteren (tracking cookies). U kan zelf kiezen of u deze cookies wil toestaan of niet. Let op dat als u onze cookies weigert mogelijk niet alle functies van de site beschikbaar zijn.